உன்னால் முடியும்..!

விட்டத்தை முறைத்துப் பார்த்தால்
விட்டதை அடைய முடியாது
சோம்பலைப் பழித்துவிட்டு
சிற்றெரும்பாய் செயல்பட்டால்
சிகரத்தின் உச்சிகூட
சிறுமலையாய் தோன்றும்.

சுயநலப் பேய்கள்!

ஈழத் தமிழர்
சிங்களர்களிடம் சிக்கிச் சீரழிந்தபோதும்
ஆதாயம் தேடினார்கள்
இறந்தபோதும் பிணங்களைக் காட்டி
ஆதாயம் தேடினார்கள்
இனமே அழிந்த பின்னும்
ஆதாயம் தேடுகிறார்கள்
டெசோ என்ற முகமூடியுடன்!

வாழு வாழ்ந்து விடு..!

இந்த பூவுலகில் நாம் வந்து பிறந்தது நாம் எடுத்த முடிவு அல்ல. அப்படியிருக்க சின்னச் சின்ன விஷயங்களுக்கெல்லாம் மனம் உடைந்துபோவதும், தவறான முடிவெடுத்து தன்னையே மாய்த்துக் கொள்வதும் பைத்தியக்காரத்தனம். ஒருமுறை ரயிலில் பயணிக்கும்போதோ, கோயில்களுக்குச் செல்லும்போதோ அங்கே கண்கள் தெரியாதவர்களும், கால் ஊனமானவர்களும் வியாபாரம் செய்வதைப் பாருங்கள். அவர்கள்கூட வாழ்க்கை நடத்த வழி தேடி, நம்பிக்கையோடு செயல்படுகிறார்கள்.
அப்படி இருக்க, எல்லாவிதத்திலும் சௌகரியமான நம்மால் வாழ முடியாதா என்ன? வாழ நினையுங்கள் கட்டாயம் வழி கிடைக்கும்.

Hai! Friends how r u?

தமிழின் பெயரால் தலைவர்களாகும் சுயநலவாதிகள்

தமிழையும் தமிழ் மக்களையும் காக்க உயிரையும் கொடுப்பேன் என்று சொல்லிக்கொண்டே உறவுகளுக்கு சொத்து குவிப்பது, வாழ்க்கையை சொர்கபுரி ஆக்கிக்கொள்வது சகஜமாகிவிட்டது.எதன் மீதோ மழை பெய்வதைப் போல் தமிழர்களும் இவர்களிடம் ஏமாறுவது பழகிப் போய்விட்டது.ஐயகோ....! கொடுமையிலும் கொடுமை இது.

மனித சங்கிலி மாற்றம் தருமா?

இலங்கை தமிழர்களை இனவெறிகொண்டு சிங்கள ராணுவம் கொன்று குவித்து வருவது வன்மையாக கண்டிக்கப்பட வேண்டிய விஷயம். இந்த விஷயத்தில் தமிழனாய் பிறந்த யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. ஆனால், இலங்கை தமிழர்களுக்காக போராடுகிறேன் பேர்வழி என்று சொல்லிக்கொண்டு தமிழகத்தில் அரசியல் நடத்தி அதிலும் பேறும் புகழும் சேர வேண்டும், வாக்கு வங்கியை உருவாக்க வேண்டும் என்ற சுயநலவாதிகளின் நாடகம்தான் வேதனை அளிக்கிறது. பிறந்த நாள் என்றாலோ, பாராட்டு கூட்டம் என்றாலோ, மாநாடு என்றாலோ தமிழே, தமிழகமே, தமிழினத் தலைவரே, செந்தமிழே, செம்மொழியே என்றெல்லாம் போஸ்டர்கள் அல்லோலகல்லோலப் படுகிறது. ஆட்சி அதிகாரமும் கையில் இருக்கிறது. மத்திய அரசை தட்டிக்கேட்க தேவையான நாற்பது மத்திய மந்திரிகளும் உள்ளனர். அப்படி இருக்க எதற்காக 'இந்திய அரசே! வன்மையாக கண்டிக்கிறோம்' என்ற வசனங்களுடன் போஸ்டர்களும், மனித சங்கிலி போராட்டமும். அதனால் எந்த பலனாவது இருக்கிறதா? ஒன்றிரண்டுபேர் வாய் துடுக்காக பேசி தங்களை தமிழக மக்களுக்கு அடையாளம் காட்டிக்கொண்டதை தவிர வேறொன்றும் நடக்கப்போவதில்லை. அன்றைய ஒருநாள் போக்குவரத்து பாதிக்கப்பட்டு தமிழக மக்கள் அவஸ்தை பட்டதுதான் மிச்சம். தமது மகள் மகன் உட்பட கட்சிக்காரர்களை மத்திய மந்திரிகளாக்கி தேவையான இலாக்காக்களை மிரட்டி வாங்க டெல்லிக்கு ஓடும்போது இருந்த மனநிலை இப்போதும் வரவேண்டுமே!அவரல்லவோ தமிழினத் தலைவர். இலங்கை தமிழர் பிரச்னைக்குமட்டும் மக்கள் லட்சக்கணக்கில் பிரதமருக்கு கடிதங்கள் எழுத வேண்டுமாம். இலங்கை ராணுவத்துக்கு இந்தியா பயிற்சி தருவதை தடை செய்யவும், தமிழக மீனவர்களின் மீது தாக்குதல் நடத்துவதை தடுக்க நடவடிக்கை எடுக்கவும், இலங்கை தமிழர்களின் பாதுகாப்புக்காக நடவடிக்கை எடுக்கவும் பிரதமரை நேரில் சந்தித்து வலியுறுத்தலாமே! 'தமிழர்களே நீங்கள் என்னை கடலில் தூக்கிப் போட்டாலும், நான் கட்டுமரமாவேன். நீங்கள் அதில் ஏறி பயணம் செய்யலாம். நான் கவிழ்ந்துவிடமாட்டேன்' என்று சொன்னால் போதாது செயலும் இருக்கவேண்டும். மத்திய அரசுக்கு தரும் ஆதரவை வாப்பஸ் பெறுவோம் என்று கூறி நாடகத்தை அறங்கேற்றிய கையோடு அடுத்து வசூலில் இறங்கிவிட்டது வேதனையாக உள்ளது. சூனாமி வசூல்கூட பலபேரை பணக்காரர்களாக்கியது.இதுவும் அப்படி ஆகிவிடாமல் இருந்தால் சந்தோஷம். இலங்கை தமிழர்கள் குற்றுயிரும் குறையுயிருமாக ரத்தவெள்ளத்தில் கிடக்கும் புகைப்படங்களை பார்த்து கண்ணீர் வடித்தால் போதுமா? எஞ்சி இருப்போரை காப்பாற்ற அது எந்தவிதத்திலும் உதவாது. தமிழகத்தில் எத்தனை கிலோமீட்டருக்கு மனித சங்கிலி கோத்தாலும் எந்த மாற்றத்தையும் காண முடியாது. இது ஒரு பம்மாத்து வேலையே. ஆக்கப்பூர்வமான செயல்களுக்கு முடிவெடுத்து செயல்படுத்த முனைவதே சரியான செயலாகும். மத்திய அரசின் மழுப்பல்களுக்கு செவிசாய்த்தது தமிழினத்துக்கு செய்த பச்சை துரோகமாகும். கொன்று குவிக்கப்படும் தமிழர்களின் அவல நிலையை அரசியலாக்கி ஆதாயம் தேடி அசிங்கப்படுத்திவிடாதீர்கள்.பேரணிகள் ஆர்ப்பாட்டங்களைவிட அதிகாரம் சக்திவாய்ந்தது பொதுநலத்துக்கும், மக்கள் நலனுக்காகவும்கூட பயன்படுத்தினால் கட்டாயம் இலங்கை தமிழர்களுக்கு நிம்மதியை தரமுடியும்.

கவலை வேண்டாம் கைதிகளே....

நீங்கள் கொலை கொள்ளை செய்துவிட்டு சிறையில் உள்ளவரா? ஆள்கடத்தல், போதைபொருள் கடத்தல், பச்சிலம் குழந்தைகளையும் கன்னியரையும் கற்பழித்து கைதானவரா? கவலையை விடுங்கள் கூடிய விரைவில் உங்களுக்கும் விடுதலை கிடைத்துவிடும். தனது தற்போதய ஆட்சிக்காலத்தில் வறுமையில் வாடும் ஏழை எளியோரை விடவும் சிறையில் வாடும் சமுதாய (குண்டர்கள்) தொண்டர்களிடம்தான் நம் தலைவர் இரண்டுமுறை கருணையை காட்டியுள்ளார். அதுவும் உள்ளாட்சி தேர்தலுக்கு முன்பாகத்தான் எப்படியும் அடுத்த மாதமோ அதற்கடுத்த மாதமோ ஏதாவது ஒரு தலைவரின் பிறந்தநாளோ நினைவுநாளோ வராமல் போகாது. அப்போது சிறையில் உள்ள மற்றவர்களும் வெளியில் வந்து விடலாம். ஆனால் அதற்குள் அவசரப்பட்டு கோவையை சுடுகாடாக்கியவர்களாக கூறப்படுவோர் கண்டனம் தெரிவித்து தமிழகம் முழுவதும் போஸ்ட்டர்களை ஒட்டிவிட்டனர். ஏற்கனவே கோவை குண்டுவெடிப்பு தொடர்பான கைதிகள் பாதிபேர் விடுதலையாகி விட்டனர். அவசரப்பட்டால் எப்படி? பொறுமையாக இருந்தால் எப்படியும் மகன் மகள், பேரன் பேத்தி பிறந்தநாளாவது கொண்டாடப்படும்போது விடுதலையாகிவிடலாம் அல்லவா? இந்தியாவின் பிரதமர் ராஜிவ்காந்தியை கொன்றவர்களிடமே கருணையை பொழியும் தலைவர், சாதாரணமான மக்கள் அறுபது பேரை கொன்றவர்களிடம் கருணை காட்டாமல் இருந்துவிடுவாரா என்ன? கொஞ்சம் பொருமையாய் இருங்கள். அண்ணா நூற்றாண்டு விழாவில் விடுதலையாகிவந்த, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி கவுன்சிலர் கொலை வழக்கிலும், தா. கிருஷ்ணன் கொலை வழக்கிலும் சம்பந்தப்பட்ட பெரும் புள்ளிகள் வெளியே வந்த தும் வராததுமாக நான்கு நாட்களிலேயே தனது சமூக சேவையை (வெட்டு, குத்து) தொடங்கி விட்டார்கள். சமீபத்தில் மதுரையில் நடந்த உள்ளாட்சித் தேர்தலில் தோழர்கள் மீதும், எதிர் கட்சியினர் மீதும் ஆயுதங்களை பிரயோகித்துப் பார்த்து விட்டனர். ஏற்கனவே கொலை கொள்ளை தலை விரித்தாடுகிறது.கோயில் உண்டியலைக்கூட காவலாளிகளை கொன்றுவிட்டு கொள்ளையடித்துச் செல்கின்றனர். போதாக்குறைக்கு 1405 சிறைக் கைதிகளை அண்ணாவின் நூற்றாண்டு விழாவை காரணம் காட்டி வெளியே விட்டிருக்கிறார்கள். மதுரை வாரிசு மனம் மகிழவே இந்த கைதிகள் விடுதலை என்று பத்திரிகை செய்திகள் கூறுகின்றன. மதுரையில் தனி ராஜ்யமே நடப்பது ஜனநாயகத்துக்கு சவக்குழி வெட்டியாகிவிட்டதையே உணர்த்துகிறது. சொந்த பந்தத்தையே கண்ணில் விரலை விட்டு ஆட்டும்போது, (கேபிள் டி.வி உலகில் தனிக்காட்டு ராஜாவாக இருந்த சன் நிர்வாகத்தையே படாதபாடு படுத்தும்போது) சாதாரண மக்களின் வாழ்வாதாரம் என்னவாகும் என்பது சொல்லித்தான் தெரியவேண்டியதில்லை. ஆகமொத்தத்தில் அதிகார வர்க்கத்தின் ஆணவ ஆட்டம் மக்களை நிலைகுலையச் செய்துள்ளது என்பது மறுக்கமுடியாத உண்மை. எது எப்படியோ மக்களுக்கு நீதித்துறை மீதும் காவல்துறை மீதும் கொஞ்சமாவது நம்பிக்கை இருந்திருக்கும் அந்த கொஞ்ச நம்பிக்கையும்கூட இனி இருக்குமா? என்பது சந்தேகம்தான்.

உழைப்பாளி

உதிரத் துளிகளை உழைப்பாலே
வியர்வையாய் சிந்துபவன்
பகிர்ந்துண்டு வாழ பழகியவன்
இரந்துண்டு வாழத் தெரியாதவன்
நாடி நரம்புகள் மட்டுமல்ல...
உள்ளத்திலும் உறுதி படைத்தவன்
அண்டியோர் வயிறு நிறைய...
அடிமாடாய் தேய்பவன்
மெழுகாய் உறுகி ஒளியாய் மாறுபவன்
வறுமைக்கோட்டின் நிறந்தர வாரிசு அவன்.

பாமரனின் பஞ்சப்பாட்டு

பாமரனின் பஞ்சப்பாட்டு

வெலவாசி எகிறிப்போச்சு வெஷம்போல ஏறிப்போச்சு பெட்ரோலும் டீசலும் கெடைக்கறதில்ல பவர்கட்டும் ஓயவில்ல நெலமெல்லாம் காஞ்சிப்போச்சு வெவசாயிங்க வாழ்க்கையும் மாஞ்ஜிப்போச்சு வண்டி ஓட்டவும் முடியல வாழ்க்கை நடத்தவும் வழியில்ல பரம்பற சொத்து எதுவுமில்ல பேங்குல பேலன்ஸ்கூட இல்ல பதுக்கல்காரன் பதுக்கியத... வீணாப்போன பின்னால பாதி வெலக்கி வித்ததாட்டும்... ஏழபாழ எங்களுக்கு... புழுத்துப்போன அரிசியெல்லாம்... தலைவா! நீ ஒரு ரூபாவுக்குப் போட்டுபுட்டா போதுமா? நாய்கூட சீண்டாத கூப்பன் அரிசி அது எங்க வாழ்கைக்கான அரிசியா? வாய்க்கரிசியா? அண்ணாவின் நூற்றாண்டு விழா கொண்டாடலாம் அத்தியாவசிய பொருளுக்காக மக்கள் திண்டாடலாமா? கவர்ச்சித் திட்டங்கள நிறுத்துங்கய்யா கவனத்த மக்கள் நலனுல திருப்புங்கய்யா.

இந்தியாவின் தோல்வி காங்கிரஸின் வெற்றி

உலக அரங்கில் பாரதம் ஜனநாயக நாடாக இன்று தெரிந்தாலும், இங்கு நடப்பது மன்னராட்சிதான். என்ன நேரடியாக இல்லாவிட்டாலும் மறைமுகமாகவாவது தனது கைத்தடிகளை பிரதம மந்திரி பதவியில் அமர வைத்து ஆட்சிக்கட்டிலை நடத்தி வருகிறது காங்கிரஸ் கட்சி. நமது தேசம் ஆங்கிலேயர்களிடம் அடிமைபட்டிருந்தபோது சுதந்திர காற்றை சுவாசிக்க செயல்பட்ட இயக்கங்களும் தலைவர்களும் ஏராளம். நாட்டின் விடுதலைக்காக உடமைகளையும்,உயிரையும் இழந்தவர்கள் ஏராளம். அப்படிப்பட்ட இயக்கங்களுள் ஒன்று காங்கிரஸ், இன்றுள்ள காங்கிரசுக்கு நேர்மாறானது அன்று காந்தியடிகள் வழிநடத்திய காங்கிரஸ். அன்று தேச மக்களின் நலனுக்காகவும், தேசத்தின் விடுதலைக்காகவும் காங்கிரஸ் இயங்கியது. இன்று பதவி மோகத்துக்காகவும், சுயநல நோக்கத்துக்காகவுமே காங்கிரஸ் செயல்பட்டு வருகிறது. அதனை குறிப்பாக தற்போதைய மத்திய அரசு பட்டவர்த்தனமாக வெளிப்படுத்தி வருகிறது. தொடர்ந்து பெட்ரோலிய பொருட்களின் விலை ஏற்றம்,அத்யாவசிய பொருட்களின் விலை ஏற்றம்,பொருளாதாரத்தில் பணவீக்க விகிதம் அதிகமாகிக்கொண்டு வருவது, எரிவாயு தட்டுப்பாடு மற்றும் விலை ஏற்றம்,விவசாயிகளின் தொடர் தற்கொலை அவலம், இவ்வளவு சிக்கல்களையும் வைத்துக்கொண்டு, அமெரிக்காவின் அணுசக்தி ஒப்பந்தத்திலும் கையெழுத்து போட, இந்தியாவின் எதிர்காலத்தையும் சூன்யமாக்கிட துடித்துக் கொண்டிருக்கிறது காங்கிரஸ் ஆட்சி. அமெரிக்காவுடனான அணுசக்தி ஒப்பந்தம் எப்படிப்பட்ட விலைவுகளை உண்டுபண்ணும் என்பதை கூட்டணிக் கட்சியான கம்யூனிஸ்ட் கட்சி எவ்வளவோ எடுத்துக் கூறியும் கேட்கவில்லை. கூட்டணி கட்சிகளின் எதிர்ப்பையும் மீறி மன்மோகன்சிங் அமெரிக்காவின் அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டு இந்தியாவை அமெரிக்காவுக்கு அடமானம் வைக்க, கோடான கோடி மக்களின் வாழ்வை இருட்டடைய செய்ய துடித்துக்கொண்டிருக்கிறார். ஈராக், ஆப்கானிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் தனது அதிகாரத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்த அமெரிக்காவின் விகார முகத்தை நாம் போகப்போகத்தான் பார்க்கப்போகிறோம். பொருளாதார மேதை, பெரிய அறிஞர் என்றெல்லாம் உயர்வாக எண்ணி இந்திய மக்கள் பிரதமராக ஏற்றுக்கொண்ட மன்மோகன்சிங், அவர்களின் உணர்வுகளை காலில்போட்டு நசுக்கிவிட்டார். விலைகொடுத்து எம்.பி.க்களை வாங்கி பதவியை தக்க வைத்துக்கொள்ளும் அளவுக்கு காங்கிரஸ் தரம் தாழ்ந்துவிட்டது. நாட்டின் நலனைப்பற்றி கொஞ்சமும் கருத்தில் கொள்ளாமல், தான்தோன்றித்தனமாக செயல்படுபவராகவும், சோனியாவின் சொல்லுக்கு பம்பரமாக சுழலும் தலையாட்டி பொம்மையாகவும் உள்ளார் மன்மோகன்சிங். கூட்டணி கட்சிகளும், எதிர்க்கட்சிகளும், நாடாளுமன்றத்தில் கொண்டுவந்த நம்பிக்கை இல்லா தீர்மானத்தின் மீதான வாக்கெடுப்பில் வெற்றிபெற்றுவிட்டார் மன்மோகன்சிங். பேரம் பேசப்பட்டு கோடிக்கணக்கான பணத்தினால் எம்.பி.க்களை விலைக்கு வாங்கி மன்மோகன் அரசு வெற்றி பெற்றது கண்டிக்கதக்கது என்ற கம்யூனிஸ்டு மற்றும் எதிர்க்கட்சிகளின் குற்றச்சாட்டுகள் உலக அரங்கில் இந்தியாவை வெட்க்கித் தலைகுனிய வைத்துவிட்டது. காங்கிரஸ் கட்சிக்கும் மன்மோகன்சிங்குக்கும் வேண்டுமானால் இது மகத்தான வெற்றியாக இருக்கலாம், ஆனால் இந்தியாவும் இந்திய மக்களும் நல்ல தலைமையை, நாட்டின் நலன் கருதும் உத்தமமான தலைவரை தேர்ந்தெடுப்பதில் மாபெரும் தோல்வியடைந்துவிட்டனர் என்பதே நிதர்சனமான உண்மை.பாகிஸ்தானில் தனது தாக்குதலை அத்துமீறி துவங்கியுள்ள அமெரிக்கப் படை, அணுசக்தி ஒப்பந்தம் என்ற அடிமைசாசனத்தில் இந்தியா கையெழுத்திட்டுவிட்டால் பிறகு இந்தியாவிலும் தனது அடாவடி நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்துக்கே இடமில்லை.பொறுப்பற்ற,திறமையற்ற,தைரியமற்ற தலைமையை தவறாக தேர்ந்தெடுப்பவர்கள் சந்திக்க வேண்டிய இன்னல்களைதான் இந்திய மக்களும் இன்று அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.